آخه من هیچی ندارم که نثار تو کنم
تا فدای چشای مثل بهار تو کنم
می درخشی مثه یه تیکه جواهر توی جمع
من می ترسم عاقبت یه روز قمارت بکنم
من مثه شبای بی ستاره سرد و خالیم
وب می ترسم جای عشق غصه را یار تو کنم
تو مثه غصه پر از خاطره هستی نمی خوام
من بی نشون تو را نشون دارت بکنم
تو که بیقرار دیدن شب و ستاره ای
واسه دیدن ستاره بی قرارت بکنم
مثه دریا بی قراری نمی تونی بمونی
من چرا مثل یه برکه موندگارت بکنم
من مثه شبای بی ستاره سرد و خالیم
تو مثه غصه پر از خاطره هستی نمی خوام
من بی نشون تو را نشون دارت بکنم
تو که بیقرار دیدن شب و ستاره ای
تو بگو خودت بگو با تو بمونم یا برم
آخه من هیچ نمی خوام که غصه دارت بکنم
